Silva rerum

Charyzmat Ruchu Światło-Życie

W nauczaniu Soboru Watykańskiego II możemy odczytać i zrozumieć terminologię słowa charyzmat. To słowo pochodzi z greckiego wyrazu "charizma", "charis" co oznacza "łaska". Dlatego też charyzmat oznacza wszystkie dary Boże, którymi człowiek został napełniony dla ubogacenia wspólnoty Ludu Bożego. Charyzmat ze swej strony zakłada własny cel, który jest ukierunkowany na dawanie, służbę braciom we wspólnocie Kościoła.

W takim pojęciu charyzmatu uczestniczy Ruch Światło-Życie, który powstał z inspiracji Ducha Świętego i realizacji odnowy Kościoła po Soborze Watykańskim II. Założyciel Ruchu, ksiądz Franciszek Blachnicki, otrzymał od Boga charyzmat, który nazywa się charyzmatem spotkania, darem spotkania człowieka z Chrystusem w Duchu Świętym we wspólnocie Kościoła. W tym celu ksiądz Franciszek Blachnicki wypracował cały proces formacyjno-ewangelizacyjny, obejmujący ludzi różnego wieku i powołania.

Bardzo duże znaczenie dla rozwoju Ruchu miały dwa dokumenty Soboru Watykańskiego II: "Konstytucja o liturgii świętej" i "Konstytucja dogmatyczna o Kościele". Soborowa wizja człowieka - osoby i Kościoła - wspólnoty, bardzo szybko przeniknęła do oazowego systemu wychowawczego. Celem Ruchu jest formowanie dojrzałych chrześcijan i tworzenie wspólnoty Kościoła przez ewangelizację, formację, odnowę liturgii, budowanie braterskich wspólnot oraz tworzenie dzieł mających na celu przemianę świata w duchu Ewangelii.

Duże znaczenie dla rozwoju Ruchu miał także posoborowy dokument "Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych", których polska wersja została zatwierdzona przez Konferencje Episkopatu Polski. Na podstawie tego dokumentu obrzędy chrztu dorosłych zostały podzielone na różne stopnie katechumenatu, by w ten sposób wydłużyć czas na odpowiednie przygotowanie kandydatów. Chodzi tu nie tylko o teoretyczne zapoznanie się z prawdami wiary, ale przede wszystkim wdrażanie do życia wiary ze wszystkimi jej konsekwencjami. Natomiast w Ruchu Światło-Życie pozwolił on ukształtować system formacji prowadzącej do dojrzałej wiary jako deuterokatechumenatu.