Silva rerum | |
Województwo mińskieMińsk położony nad Świsłoczą, jednym z dopływów Berezyny już od połowy XI w. był stolicą dzielnicy książęcej na Rusi. Od XII w. był najeżdżany przez Litwinów, by w XIV w. stać się litewskim dziedzictwem. Województwo mińskie w granicach z drugiej połowy XVI w liczyło 55,5 tyś km2 i było obszarowo największą jednostką administracyjną Wielkiego Księstwa. Dzieliło się na trzy powiaty: miński na północy, Reczycki na południu i mozyrski na południowym zachodzie. Graniczyło to województwo od północy z woj. połockim i wileńskim, od zachodu z nowogrodzkim, od południa z woj. kijowskim, które po 1569 znalazło się w składzie Korony, od wschodu z woj. witebskim, mścisławskim oraz ziemie Czernichowskie. Województwo posiadało dwóch senatorów: wojewodę i kasztelana mińskiego. Sejmiki odbywały się w miastach powiatowych. W samym Mińsku zbierał się na tzw. sesje ruską główny trybunał litewski. Ciąg dalszy »Rozwój podziałów administracyjnych Wielkiego Księstwa Litewskiego Ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego po 1569 r.
Podziały administracyjne kościoła łacińskiego w Wielkim Księstwie Litewskim Literatura | |