Silva rerum | |
Województwo trockieWojewództwo trockie rozciągało się z północy na południe kraju długim pasem, zwężającym się miejscami do zaledwie kilkunastu kilometrów. Na północy graniczyło z Inflantami, od zachodu ze Źmudzią, Prusami i Polską, od południa dochodziło aż do województwa nowogrodzkiego i podlaskiego, zaś od wschodu dzieliło granicę z województwem Wileńskim. Jego obszar wynosił 31,2 tyś km2. Województwo trockie podzielone zostało na cztery powiaty, które zbierały się na sejmikach w miastach powiatowych . Są to, licząc od północy: upicki (ok. 9 tyś km2), kowieński (ok. 6 tyś km2), trocki (ok. 8 tyś km2) i grodzieński (ok. 11 tyś km2); ten ostatni w zasadzie zamieszkany był przez ludność ruską. Osiedli o charakterze miejskim było w granicach województwa 109. Senatorów posiadało województwo dwóch - wojewodę i kasztelana trockiego. Starostwa grodowe były cztery: trockie, grodzieńskie, upickie i kowieńskie. Same Troki należące początkowo do głównych ośrodków władzy książęcej z czasem, ze względu na bliskość Wilna, zaczęły tracić na znaczeniu i podupadać, zaś wzrastała rola Grodna. Ciąg dalszy »Rozwój podziałów administracyjnych Wielkiego Księstwa Litewskiego Ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego po 1569 r.
Podziały administracyjne kościoła łacińskiego w Wielkim Księstwie Litewskim Literatura | |