Silva rerum

Święć się Imię Twoje

Spotkanie: Żyję Ewangelią.

CEL: Przyjęcie postawy świadka.

- Chcemy uczyć się żyć jak dobre dzieci Boże. Jak człowiek się uczy, to z czego korzysta?
Z różnych podręczników.
- Jakie macie podręcznik? Czy są one przydatne? Czy można się z nich dowiedzieć jakichś ciekawych rzeczy?
- Czy wystarczy samo czytanie podręczników?
Z reguły mamy jeszcze ćwiczenia. Dopiero wykonując różne ćwiczenia dobrze się nauczymy. Żeby dobrze liczyć nie wystarczy poznać reguły matematyki, trzeba jeszcze przeliczyć ileś zadań; żeby dobrze mówić po angielsku nie wystarczy przeczytać słownik, trzeba jeszcze ćwiczyć mówienie i pisanie itd.
- Wszystkie te podręczniki ze szkoły uczą nas czytać, liczyć, uczą jaka była historia, jak wygląda przyroda itd., ale czy jest podręcznik, który uczy jak żyć?
Takim podręcznikiem dla nas jest Ewangelia.
- Co staramy się już robić, żeby z tego podręcznika korzystać?
Często go poznawać przez czytanie.
- A kiedy możemy wykonywać do niego ćwiczenia?
Po prostu w życiu. Kiedy wykonujemy to, co wyczytaliśmy w Ewangelii, kiedy wprowadzamy piękne słowa usłyszane od Jezusa i wspaniałe przykłady które on nam pokazał w swoje życie. Nie wystarczy czytać Ewangelię, trzeba jeszcze nią żyć.
Aby dobrze zrozumieć, co mamy na myśli posłuchajcie historii która zdarzyła się kilkanaście wieków temu:
Pewnej nocy rzymska policja cesarza Herakliusza przeprowadziła rewizję w licznych domach chrześcijańskich. W domu Filipa znaleziono kilka Ewangelii, książek zakazanych przez imperatora. Ewangelie zabrano, a cała rodzinę zamknięto w więzieniu. W czasie procesu rzymski sędzia na oczach chrześcijan wrzucił księgi Ewangelii w ogień. Gdy płomienie powoli trawiły Ewangelie, męczennik Filip patrząc pogodnie w oczy sędziego powiedział:
"Nawet gdybyś potrafił spalić wszystkie papierowe Ewangelie, to i tak nie potrafisz zniszczyć Ewangelii, która jest zapisana w naszych sercach i w sercach naszych dzieci."

- Co spotkało Filipa?
- Co zrobił sędzia z księgami Ewangelii?
- Jaką odpowiedź dał mu Filip?
- Jak myślicie, co miał Filip na myśli, mówiąc o "Ewangelii zapisanej w sercach".
Ewangelia zapisana w sercach to słowa Jezusa będące w nas. Wtedy są one w nas zapisane gdy nimi żyjemy. Gdy je wypełniamy. Mieć Ewangelie w sercu, to znaczy żyć Ewangelią, czynić tak, jak jest napisane w Ewangelii. Jeśli Ewangelia ma być zapisana w naszym sercu to znaczy że mamy w swoim życiu powtórzyć życie Jezusa.

Przeczytajmy co nam o tym mówi sam Pan Jezus:
Mt 5,14-16
- Co ma na myśli Jezus mówiąc te słowa?
- Co to znaczy, że jesteśmy światłem świata?
- Gdzie stawia się światło?
Jako ilustracje do stawiania światła pod korcem lub na świeczniku animator bierze latarkę i idzie z grupą w jakieś ciemne miejsce (jeśli uda się znaleźć). Gasimy światło i porównujemy jak oświeca ciemność latarka uniesiona w górę w widoczne miejsce, jak schowana gdzieś przy ziemi a jak wtedy, gdy ją czymś przykryjemy.
- Do jakich sytuacji życia można porównać poszczególne położenia latarki - światła?
- Co to znaczy, że nasze światło ma być na świeczniku?
- Kiedy nasze życie jest światłem?
Wtedy, gdy żyjemy tak, aby inni ludzie patrząc na nas, widzieli w naszych czynach i zachowaniu, Jezusa i Jego naukę. Wtedy żyjemy Ewangelią i stajemy się żywą Ewangelią, wtedy nasze światło świeci przed ludźmi.

Wyprawa Otwartych Oczu: Przed wyprawą czytamy fragment Łk 10, 1-12 i w kilku słowach komentujemy. Następnie dobiera się i wysyła uczestników parami (w ramach całej oazy). W tych parach mają porozmawiać o tym, jak mogli by w swoich środowiskach świadczyć o Jezusie.